Trójnik mosiężny 3/4" chrom T03C

Gwintowane połączenia w instalacjach wodnych i C.O.

Trójnik mosiężny to podstawowy element rozdzielający strumień medium w domowych instalacjach hydraulicznych. Służy do tworzenia rozgałęzień na trzy kierunki - dwóch odchodzących od głównego przewodu oraz jednego kontynuującego linię.

Materiał korpusu - mosiądz CW617N z powłoką chromową

Korpus wykonano z mosiądzu CW617N (CuZn40Pb2) - stopu cynku z miedzią charakteryzującego się dobrą skrawalnością, wysoką odpornością na korozję i doskonałą zdolnością do kształtowania gwintów. To standardowy materiał stosowany w armaturze instalacyjnej od lat.

Powierzchnia korpusu pokryta jest chromem o wykończeniu połyskliwym. Chrom nie tylko nadaje estetyczny wygląd pasujący do widocznej armatury w łazienkach czy kuchniach, ale też tworzy dodatkową warstwę ochronną utrudniającą utlenianie mosiądzu.

Gwinty BSPP-G według normy ISO 228-1

Wszystkie trzy połączenia mają gwint wewnętrzny gazowy walcowy BSPP-G według normy ISO 228-1. Dwa wyjścia mają średnicę G3/4 (DN20), a trzecie - G1 (DN25). Gwint walcowy (BSPP) wymaga uszczelnienia podczas montażu - stosuje się do tego taśmę teflonową, pakuły lub pastę uszczelniającą.

Warunki pracy i kompatybilność mediiów

Trójnik pracuje w temperaturach do 95°C - wystarczająco dużo jak na instalacje ciepłej wody użytkowej czy centralnego ogrzewania. Maksymalne ciśnienie robocze wynosi 10 bar, co pokrywa typowe warunki w domowych instalacjach (standardowo 1,5-3 bary). Przy wyższych temperaturach ciśnienie robocze może być niższe - producenci armatury mosiężnej zwykle podają obniżone limity dla temperatur powyżej 60°C.

Mosiądz CW617N dobrze znosi kontakt z wodą pitną (zarówno zimną, jak i podgrzaną), a także z większością popularnych nośników ciepła stosowanych w C.O. Należy unikać agresywnych chemicznie mediów - np. niektórych roztworów kwasowych czy silnie napowietrzonej wody.

Wymiary montażowe

Trójnik produkowany jest przez FERRO S.A., polskiego producenta armatury sanitarnej.

Przy montażu kluczowe jest dokładne uszczelnienie każdego gwintu oraz unikanie nadmiernego dokręcania - mosiądz jest plastyczny i łatwo go przekręcić, co prowadzi do nieszczelności lub pęknięcia korpusu przy połączeniu nakrętki z gwintem wewnętrznym.