Zawór mieszkowy FIG. 234/01 DN 15 PN 16 234A015C01

Konstrukcja i materiały

Zawór mieszkowy FIG. 234 w wykonaniu z żeliwa szarego EN-GJL-250 to armatura przemysłowa zaprojektowana z myślą o szczelności i trwałości w wymagających instalacjach. Jego zasadniczym elementem jest uszczelnienie mieszkowe - trzpień połączony z mieszkiem tworzy jednolitą barierę między medium a otoczeniem, eliminując ryzyko nieszczelności na wylocie trzpienia. To rozwiązanie konstrukcyjne sprawia, że zawór nie wymaga tradycyjnego dławnicowego uszczelnienia wału - miech sam w sobie pełni tę funkcję przez cały okres eksploatacji.

Korpus wykonano z żeliwa szarego EN-GJL-250 - materiału o dobrej odporności korozyjnej i łatwości obróbki w warunkach przemysłowych. Elementy robocze stykające się z medium (trzpień, grzybek oraz sam mieszek) wykonano ze stali nierdzewnej X20Cr13+QT / X17CrNi16-2 (wg normy materiałowej). Zespół uszczelek pracujących w tym zaworze stanowią grafit + CrNiSt - połączenie odporne na wysoką temperaturę i agresywne chemicznie czynniki robocze.

Kołnierze przyłączeniowe zgodne są z normą EN 1092-2 dla materiału kadłuba A (żeliwo szare). Długość zabudowy odpowiada wymiarom EN 558-1 szereg 1, co zapewnia kompatybilność wymiarową z większością instalacji przemysłowych i ciepłowniczych montowanych w Europie.

Parametry pracy i szczelność

Ciśnienie nominalne zaworu wynosi PN 16, co oznacza dopuszczalne ciśnienie robocze do 16 bar w temperaturze pokojowej. Dla żeliwa szarego EN-GJL-250 maksymalna temperatura pracy to 300°C - powyżej tego progu nośność ciśnieniowa materiału spada: przy 200°C można jeszcze pracować na pełnym ciśnieniu nominalnym (16 bar), przy 250°C spada do około 12,8 bar, a przy granicznej temperaturze maksymalnej wynosi już tylko 9,6 bar. Przy doborze zaworu do instalacji parowej lub gorącowodnej trzeba więc uwzględniać oba parametry jednocześnie - ruchoma tabela ciśnienie/temperatura jest kluczowym narzędziem projektowym.

Szczelność zaworu sklasyfikowano jako klasa A wg EN 12266-1 - najwyższy stopień szczelności w tej normie. Oznacza to przeciek nie większy niż 0,01 × DN cm3/min przy ciśnieniu próbnym wody (dla DN15 jest to wartość rzędu ułamka mililitra na minutę). Tak wysoka klasa szczelności czyni ten zawór odpowiednim do instalacji parowych i procesowych, gdzie jakiekolwiek straty medium są niedopuszczalne.

Wymiary gabarytowe dla DN15:

• Długość zabudowy L: 130 mm
• Średnica kołnierza Dk: 125 mm
• Wysokość całkowita H: 178 mm
• Współczynnik przepływu Kvs: 5,9 m3/h

Zwarta zabudowa przekłada się na niewielki ciężar - dla tego rozmiaru to około 3-4 kg, co ułatwia montaż nawet w miejscach o ograniczonym dostępie.

Zastosowanie i kompatybilność medium

Zawór FIG. 234/01 sprawdza się w szerokim spektrum aplikacji przemysłowych i instalacyjnych:

• woda gorąca i zimna - instalacje ciepłownicze i sanitarno-gospodarcze,
• para wodna - sieci dystrybucji pary w zakładach przemysłowych,
• glikol i woda przemysłowa - instalacje chłodnicze i klimatyzacyjne,
• olej diatermiczny - obiegi grzewcze wymagające nośnika ciepła o wyższej temperaturze niż para,
• sprężone powietrze - instalacje pneumatyczne,
• wodór oraz czynniki obojętne - aplikacje specjalistyczne,
• przemysł okrętowy - dzięki konstrukcji odpornej na warunki eksploatacyjne na jednostkach pływających.

Zakres średnic nominalnych serii FIG. 234 obejmuje rozmiary od DN15 do nawet DN250 (w zależności od wykonania materiałowego), co pozwala dobrać zawór zarówno do małych przyłączy pomocniczych, jak i głównych ciągów technologicznych. Producent oferuje też alternatywne wykonania kadłuba: żeliwo sferoidalne EN-GJS-400-18-LT (do PN25), staliwo węglowe GP240GH oraz staliwo nierdzewne GX5CrNiMo19-11-2 (oba do PN40) - każde z innym zakresem temperaturowym i ciśnieniowym dopasowanym do specyfiki aplikacji.

Próbby i badania produktu prowadzone są zgodnie z normą EN 12266-1, co gwarantuje powtarzalność parametrów szczelności między partiami produkcyjnymi.